Aandacht

Alweer enige jaren geleden stopte ik in mijn presentatie een pleidooi voor aandacht als communicatie en marketingmiddel. De gedachte: Als de consument iets werkelijk mist is het aandacht.

Zodra hij een product heeft gekocht, is de belangstelling van de verkoper voorbij. En bij diensten is het al niet veel beter. Want aandacht is duur. En gaat dus ten koste van de winst. Vandaar dat bedrijven er in de praktijk niet veel voor voelden en voor het surrogaat kozen.

Een Chinese muur van Call Centers bijvoorbeeld die je wel lastig vielen, maar waar je nauwelijks goed terecht kon met je eigen vragen. Daar zorgden de protocolllen en geblokkeerde nummers wel voor.

Inmiddels is aandacht, onder invloed van social media een topic geworden.

Nu kent aandacht twee facetten, aandacht vragen en aandacht geven. Aandacht vragen doen merken al heel lang, daar is alleen sprake van een verschuiving van massaal aandacht vragen naar gericht aandacht vragen: Speciaal voor u Mevrouw Janssen hebben we dit speciale aanbod. Niet echt nieuw maar met een cookie nog eenvoudiger.

Aandacht geven is een stuk moeilijker. Dat betekent investeren in tijd. En tijd is zeker voor bedrijven geld. Echte aandacht is daarom vaak te duur. Vandaar dat die bijvoorbeeld door dienstverleners alleen wordt gegeven aan de echt grote klanten. De rest moet het met handige trucjes doen. Inmiddels via Facebook, Linkedin en Twitter.

We worden allemaal naar hartelust gevolgd om kritiek in de kiem te smoren, doelgroepen aan te boren research te doen, aanbod fijn te slijpen en zelfgebouwde fanclubs op te richten.

Maar of we dat echt aandacht kunnen noemen is zeer de vraag. Echte aandacht is niet voortdurend in iemands privéleven wroeten, maar er gewoon zijn als iemand je nodig heeft. En dat blijft duur. Want tijd is geld.

Inmiddels zie ik tot mijn grote vreugde dat Menzis aandacht echt als marketingstrategie heeft gekozen.Nu nog kijken hoe ze het waar gaan maken.